روش های جلوگیری از افزایش غم و غصّه

تحمّل برخی واقعیّت های غم آور زندگی، بسیار سخت و تلخ است تا جایی که ره آورد غم، پیری زودرس معرفی شده است.

چنان که امام علی(ع) می‏فرماید: «الهمّ نصف الهَرَمَ[1]؛ اندوه خوردن نیمی از پیری است.»

و این نیز واقعیّتی است که گاهی شرایط نامطلوب، انسان کارهای غیرعادی می کند. جزع و فزع کردن، روی آوردن به داروهای تسکین‏دهنده، توسّل به تشریفات شادی در غم ـ که حتّی در شادی هم ناصحیح است ـ و برخی رفتارهای بی‏نتیجه‏ی دیگر از فعّالیّت هایی است که در قرآن و روایات نهی شده است.

در این جا روش‏هایی برای جلوگیری از ازدیاد غم و غصه ارائه گردیده است که عبارتند از:

الف) پذیرش موقعیّت؛

به حکم خرد، عاقل خود را به کار بیهوده، مانند ستیز بی-فایده با سختی‏ها و غم‏ها مشغول نمی‏کند. بلکه به جای قرار گرفتن در مقابل غم ها در کنار غم ها می ایستد تا بتواند به‏جای بی‏تابی و سایر روش‏های غلط که او را ناتوان می سازد، امکان مدیریّت و مهار نمودن غم ها را ایجاد کرده، کنترل آن را به دست گیرد.

حضرت علی(ع) به «اشعث بن قیس» که برادرش را از دست داده بود، فرمود: «انّک ان صبرت جری علیک القضاء و انت محمودٌ و ان جزعت جری علیک القضاء و أنت مذموم[2]؛ اگر شکیبا باشی تقدیر الهی بر تو جاری می شود و تو پاداش داده خواهی شد و اگر بی‏تابی کنی نیز تقدیر الهی بر توجاری می‏شود و تو گناه کاری.» برطرف شدن غم ها نیز مانند آمدن آن ها به اختیار ما نیست.

بدین ‏ترتیب کنارآمدن با غم و پذیرش موقعیّت، همان نکته‏ی مهمی است که ما را در جلوگیری از افزایش غم و غصّه یاری می‏دهد.

ب) گریه درمانی (تسکین با اشک)؛

گریه یک واکنش طبیعی و نتیجه ی عواطف انسانی است. گریستن یکی از راه‏های جلوگیری از افزایش غم است که به هنگام مصیبت سبب تسکین بوده، مورد نهی اسلام هم نیست. فروخوردن غم و غصّه و پرهیز از گریستن، باعث فرسایش روحی می‏گردد. آموزه‏های دینی به این امر مهم التفات دارند و توصیه‏ی مؤکّد امامان ما در این میان خودداری از کلام نابه جا و بیهوده‏کاری است.

امیرالمؤمنین علی(ع) دراین باره فرمود: «رخّص رسول الله فی البکاء عند المصیبه و قال: “النفس مصابه و العین دامعه و العهد قریب فقولوا ما أرضی الله و لا تقولوا الهجر"؛[6] پیامبرخدا اجازه داد که در مصیبت‏ها بگرییم و فرمود: “نفس، مصیبت دیده است و چشم، گریان و عهد و یاد، نزدیک. پس چیزی بگویید که خدا را خشنود کند و هذیان نگویید."» واژه ی «رخّص» بیان می دارد گریه جایز دانسته شده است.

دو روایت از امام صادق(ع) مؤید این مطلب است:

1- «هر کس از مصیبتی که به او رسیده، بر جان خویش بیم ناک است، اشک بریزد که او را تسکین می‏دهد.»[7]

2- « فأفض من دموعک، فانّها تسکّن[8]؛ اشک بریز، که آن را تسکین بخش است.»

ج) درد دل کردن با برادران دینی؛ یکی از راه های جلوگیری از افزایش غم، درمیان گذاشتن غم و غصّه با مشاوران مؤمنی است که اهل درد و دل سوزند. امام صادق(ع) در این زمینه می فرماید: « اذا ضاق احدکم فلیعلم أخاه و لایعین علی نفسه [9]؛ هرگاه یکی از شما دچار گرفتاری غم و اندوهی شد، باید برادر خود را آگاه سازد و به توانایی خود اکتفا نکند.»

د) تلقین تحمّل؛

یکی از شیوه های برخورد با امور غمناک، افزایش میزان شکیبایی با تلقین تحمّل است. ره نمون کردن فرد غمگین به این معرفت والا و تکرار و تلقین آن، در بالا بردن روحیّه ی او و در نتیجه جلوگیری از افزایش اندوه، مؤثر خواهد بود و این پیام «سلوت» الهی است که بر غم‏زدگان نوید می‏دهد. امام علی(ع) در این باره می فرماید: «اذا تباعدت المصیبته قربت السلوه[10]؛ چون مصیبت دور می‏شود، فراموشی نزدیک می‏گردد.»
امام صادق(ع) دراین‏باره می‏فرماید: «من شمت بمصیبته نزلت بأخیه لم یخرج من الدّنیا حتی یفتتن به ؛ هرکس برادر دینی‏اش را برای گرفتاری شماتت کند، از دنیا نرود تا خود به آن مبتلا شود.» بنابراین، از سرزنش‏های تربیتی باید در فرصتی مناسب به‏عنوان انتقال تجربه جهت عبرت آموزی، استفاده کرد.یکی دیگر از عوامل بسیار مهم، توجه به خوردن و حلال خوری است.

در روایتی از امام صادق(ع) آمده: «خداوند بر بندگان خود منّت گذارده و سه چیز را در نظام خلقت برقرار نموده است: … فراموشی را بر مصیبت زدگان القا نموده است که اگر این نمی‏بود و مصیبت همچنان با شدت اولیه ی خود باقی می ماند، نسل منقطع می‏شد …»[11] سلوت به معنای دورشدن تدریجی غم زدگان از فکر کردن دائمی به امور غم انگیز و غمگین و به عبارت دیگر تلقین فراموشی نسبی درد و غم و سختی و مصیبت اولیه ی اشتغال به امور طبیعی زندگی است.

نکته‏ی مهّم دیگر ناامیدی و احساس ناتوانی ناشی از ناآگاهی از توان بردباری است. از بررسی روایات برمی‏آید هنگام بلا و بلکه قبل از آن، توان تحمّل و مقاومت، افزایش می‏یابد. امام صادق(ع) در این ‏باره فرمود:«انّ الصّبر و البلاء یستبقان الی المؤمن فیأتیه البلاء و هو صبور ٌ[12]؛ همانا صبر و بلا به سوی مؤمن، سبقت می‏گیرند پس بلا به او می‏رسد، در حالی که صبور است.» از این رو پیش از گرفتارشدن به بلا توان صبر افزایش می یابد و تلقین چنین باوری، نقش مهمّی در ازدیاد تحمّل دارد.

نکته ی جالب تر این که بین صبر و بلا موازنه برقرار است؛ یعنی هر اندازه بلا بیشتر باشد، صبر بیشتری نیز عطا می شود. پیامبر خدا(ص) درباره ی این موازنه می فرماید:«انّ الصّبر یأتی من الله علی قدر البلاء[13]؛ همانا صبر به اندازه ی بلا از جانب خداوند می آید.» پس گرفتاری به هر اندازه که باشد، به همان اندازه هم توان تحمّل آن داده می شود. در این حالت ـ که فرد از توان مقاومت خود آگاه شود ـ احساس قدرت، بیشتر می شود و هیچ غمی غیرقابل تحمّل نخواهد بود.لذا با به کارگیری و تمرین جملات مثبت و تلقینات صبرآفرین، می توان علاوه بر جلوگیری از افزایش غم به موفّقیّت های شگفت آور نیز دست یافت.[14]

چنان که امیرالمؤمنین علی(ع) می فرماید:

1-« اذا صبرت للمحنه فللت حدّها[15]؛ هرگاه در برابر محنت صبر کردی ، تیزی آن را از بین برده‏ای.»

2- «من ادّرع جنّة الصّبر، هانت علیه النّوائب[16]؛ کسی که زره صبر بپوشد، حوادث روزگار بر او آسان می‏شود.»

3- امام(ع) در وصیّت خود به «محمد بن حنیفه» می فرماید: « الق عنک واردات الهموم معزائم الصّبر، عوّد نفسک الصّبر فنعم الخلق الصّبر و احملها علی ما أصابک من أحوال الدّنیا و همومها[17]؛ اندوه‏های وارده را به وسیله ی عزم بر صبر کردن، از خود دور ساز. نفس خودت را به صبر کردن عادت بده که صبر کردن، خلق و خوی خوبی است و آن را بر آن ‏چه از احوال دنیا و اندوه های آن به تو می‏رسد، متحمّل ساز.»

نکته ی جالب روایت اخیر سفارش امام به «عادت دادن خود به صبر» است و معلوم است که عادت، نیاز به تمرین مستمر دارد.[18]لذا از مجموعه ی این روایات بر می آید که صبر علاوه بر معنای مصطلح و مرسوم درون‏ریزی غم و اندوه‏ها، به معنی مقاومت در مقابل ضربه های حوادث روزگار مخصوصاً ضربات اوّلیّه و مهارت مدیریّت فشارهای روانی حاصل از آن هاست. پس نه صبر به معنای سکون و سکوت است و نه هر سکون و سکوتی نشانه‏ی بردباری است. فرد صبور با بردباری به پذیرش فعّال و پویای موقعیّت و جست-وجوی یک راه حل منطقی، در مدیریّت آن موقعیّت «غم و اندوه»آفرین اقدام می-کند.

ه) دوری از عوامل شدت زا؛

دور نگه داشتن فرد آسیب دیده از عوامل پیدایش و تقویت کننده‏ی بیماری جسمی و یا روانی، از مهم ترین اقدامات برای حفظ روحیه و آرامش فرد است. یکی از این فشارهای روانی، شماتت و سرزنش است. با سرزنش فرد غمگین، فشار روانی امور غمناک مضاعف می‏گردد. در روایات گوناگونی از سرزنش شخص غمگین نهی شده است.

امام صادق(ع) دراین‏باره می‏فرماید: «من شمت بمصیبته نزلت بأخیه لم یخرج من الدّنیا حتی یفتتن به[19]؛ هرکس برادر دینی‏اش را برای گرفتاری شماتت کند، از دنیا نرود تا خود به آن مبتلا شود.» بنابراین، از سرزنش‏های تربیتی باید در فرصتی مناسب به‏عنوان انتقال تجربه جهت عبرت آموزی، استفاده کرد.یکی دیگر از عوامل بسیار مهم، توجه به خوردن و حلال خوری است.
پیامبر(ص) در نامه‏ای که برای تسلیت و تعزیت معاذ در مرگ فرزندش نوشته بودند، فرمودند: « فرزند موهبت الهی است که به‏صورت امانت در اختیار تو قرار داده شده اگر در گرفتن امانت صبور باشی، اجر کثیر، رحمت و هدایت الهی از آن تو خواهد بود. مبادا مصیبت خود را با بی‏تابی بیشتر نمایی؛ چرا که در این ‏صورت، علاوه بر مصیبت وارده، اجر خود را نیز از دست می-دهی.»

تنها راه دیدار رحمت الهی علم و عمل است وآن نیز«جز با تن درستی ممکن نیست و تن درستی نیز جز با تناول کردن غذا و خوراک به مقدار حاجت در هر شبانه‏روز میّسر نمی شود .»[20] لذا غذا خوردن نیز از امور دینی است. بر این اساس خداوند بزرگ می‏فرماید: «کلوا من طیبات واعلموا صالحا[21]؛ از چیزهای پاکیزه بخورید و کار شایسته کنید.»

و) توجّه به ارزش پاداش تحمّل؛

یکی از اموری که در افزایش صبر و تحمل در برابر گرفتاری‏ها و جلوگیری از افزایش غم و غصّه مؤثّر است، توجّه به ارزش پاداش تحمّل است. پیامبر(ص) در نامه‏ای که برای تسلیت و تعزیت معاذ در مرگ فرزندش نوشته بودند، فرمودند: « فرزند موهبت الهی است که به‏صورت امانت در اختیار تو قرار داده شده اگر در گرفتن امانت صبور باشی، اجر کثیر، رحمت و هدایت الهی از آن تو خواهد بود. مبادا مصیبت خود را با بی‏تابی بیشتر نمایی؛ چرا که در این ‏صورت، علاوه بر مصیبت وارده، اجر خود را نیز از دست می-دهی.»[22]

امام کاظم(ع) فرمود: « اَلمصیبةُ لِلصّابِرِ واحِدَۀٌ لِلجازِعِ اثنان[23]؛ مصیبت صابر یکی است و مصیبت کسی که جزع و فزع می‏کند، دوتاست.» از روایت چنین به دست می آید که منظور از دو تا شدن مصیبت زائل شدن اجر او جهت جزع و فزع است، و این مصیبت به همراه مصیبت وارده، درد مضاعف بر فرد کم صبر تحمیل می کند. چنان که در بعضی روایات نیز آمده است: «فانَّ المصابَ مَن حَرُمَ الثّواب[24]؛ مصیبت زده ی واقعی کسی است که از ثواب بی بهره بماند.»

ز) پرهیز از یاد غم ها و غصّه ها؛

یکی از دلایل ناشادی اکثر افراد غمگین، نداشتن مهارت در آمارگیری مواهب الهی است، در عوض استعداد عجیبی در لیست کردن مشکلات، رنج ها، گرفتاری‏ها و غم و غصّه ها دارند. تفکّر دائمی به نواقص و نقائص و طرح آن، ارمغانی جز غم و افسردگی، ناامیدی و بی حوصلگی، انزوا و بدبینی ندارد.[25]

ح ) خودمشغولی؛

ساده ترین راه مدیریت غم در وضعیت بحران تلاش در انجام کاری مفید و سازنده است. از راه های خودمشغولی می توان ورزش هایی مثل شنا و پیاده‏روی، قدم‏زدن در فضاهای سبز، شرکت در مسابقات ورزشی همچنین ملاقات با دوستان و هم سخنی با آنان، ادامه تحصیل، رفتن به مراکز زیارتی- تفریحی، علمی- آموزشی یا تکرار اذکار ایّام هفته و خواندن ادعیه‏ی گوناگون و … اشاره کرد که می تواند در جای خود علاوه بر این که از بهترین عوامل جلوگیری از افزایش غم و یا کاهش غم باشد، به نوعی بهترین راه مدیریّت غم را ارائه دهد.

نتیجه گیری

اسلام برای جلوگیری از افزایش غم و غصّه و فشار روانی فرد محزون روش‏های گوناگون اعمّ از پذیرش موقعیت، گریه درمانی و تسکین با اشک، درد دل کردن با برادران دینی، تلقین تحمل، دوری از عوامل شدت‏زا، توجّه به ارزش پاداش تحمّل، پرهیز از یاد غم ها و غصّه ها و خود مشغولی و … ارائه نموده است.

پی نوشت:

[1] - نهج البلاغه، حکمت143، ص 659.

[2] - همان،حکمت291، ص701.

[3] - غرر الحکم،ح 2243.

[4] - همان، ح1779.

[5] - کوفی، محمد بن محمد بن اشعث،بی‏تا، الجعفریات، (الاشعثیات)، تهران، مکتبه مینوی و قرب الاسناد، ص234؛ بحار الانوار، ج 82، ص144، ج82، ص144.

[6] - دعائم الاسلام، ج1، ص225.

[7] - من لا یحضره الفقیه، ج1، ص187 .

[8] - الرّاوندی، سعید بن عبدالله (قطب الدّین راوندی)، 1407ق، الدّعوات، قم، مؤسّسه الامام المهدی(عج)، چاپ اوّل، ص285، ح8 .

[9] - وسایل الشّیعه، ج2، ص55.

[10] - غرر الحکم، ح4055.

[11] - کافی، ج3، ص227 .

[12] - من لا یحضره الفقیه، ج1، ص177

[13] - کنز العمال، ج6، ص376.

[14] - برای آگاهی بیشتر ر.ک به غم و شادی در سیره ی معصومان(ع)، ص 183، با اقتباس.

[15] - غرر الحکم، ح6281.

[16] - همان، ح6295.

[17] - من لا یحضره الفقیه، ج4، ص386.

[18] - علم الهدی، محمّدباقر،1383، خورشید اسلام چگونه درخشید، مشهد، انتشارات سنبله، ج4، صص70-79، بااقتباس.

[19] - کافی، ج2، ص159 .

[20] - کاظمی ، محسن، 1387، راز شادابی، بی جا، انتشارات میم، چا پ سوم، ص

[21] - مؤمنون (23)، 51.

[22] - منتهی الآمال، ج2، ص375.

[23] - میزان الحکمه، ج2، ص29.

[24] - منتهی الآمال، ج2، ص375.

[25] - غم و شادی در سیره ی معصومان(ع)، صص 4-203، با اقتباس .

منبع:ماهنامه پیام زن،شماره 233

دعوت آيت‌الله ‌‌دستغيب ‌از مردم براي حضور در‌ تشييع پيکر پاک شهدا

توليت آستان مقدس احمدي و محمدي از تمام اقشار جامعه براي حضور يکپارچه و منسجم در آيين مردمي تشييع پيکر پاک شهدا دعوت کرد

.  در آستانه ورود کاروان 93 نفري شهداي گمنام به استان شهيدپرور فارس، آيت‌الله سيد علي‌اصغر دستغيب‌ شهداي عزيز و گران‌قدر را خواص اولياي الهي دانست و اظهار داشت: ورود پيکرهاي مطهر اين شهدا فضاي استان فارس به‌ويژه شهر شيراز را عطرآگين مي‌کند و مايه برکت، رحمت و عنايت ويژه خداوند متعال خواهد بود

.  توليت آستان مقدس احمدي و محمدي (ع) بابيان اينکه ورود اين عزيزان موجبات ازدياد معنويت و وحدت در جامعه اسلامي را فراهم مي‌آورد تأکيد کرد

: در انتظار ورود کاروان شهدا به سومين حرم اهل‌بيت (ع) هستيم و به همراه تمام برادران و خواهران ايماني و مردم شهيدپرور استان فارس به استقبال ايشان خواهيم رفت.  

نماينده مردم فارس در مجلس خبرگان رهبري با اشاره به نزديک بودن ايام انتخابات، حضور شهدا در ميان مردم را موجب آمادگي و عزم جدي‌تر براي عمل به وظايف با رعايت موازين شرعي دانست و از تمام اقشار جامعه ‌براي حضور يکپارچه و منسجم در آيين مردمي تشييع پيکر پاک شهدا دعوت کرد.       

“شرح اسم” عنوان کتابی است از زندگینامه رهبر معظم انقلاب از سال ۱۳۱۸ تا ۱۳۵۷ که توسط هدایت الله بهبودی به رشته تحریر در آمده و توسط موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی در سال 91به چاپ رسید.

دانلود کتاب

ای کسی که گره کارهای فرو بسته به سر انگشت تو گشوده می شود

ای کسی که راه فرار و آسودگی را باید تنها از تو خواست

ای کسی که به لطف تو اسباب کارها فراهم آید

ای کسی که در کارهای مهم بخوانندت

ای کسی که در ناگواری ها به تو پناه برند

ای پرودگار من

ای مهربان خدا

در آنچه زبان شکایت گشوده ام
به نیکی بنگر

و مرا در آنچه از تو خواسته ام

شیرینی استجابت بچشان

و از پیش خود رحمتی و گشایشی دلخواه به من ده

ای پرودگار من

سخت دلتنگ و بی طاقتم

این در حالی است که تنها تو می توانی اندوه مرا برطرف کنی و
آنچه بدان گرفتارم را رفع کنی

پس با من چنین کن

اگرچه شایسته آن نباشم

ای صاحب عرش کبریایی

دعای هفتم صحیفه سجادیه

گاهی این قدر واسه دیگران نسخه می پیچیم که یادمون میره که خودمون هم بیماریم

گاهی اینقدر درگیر مشکلات دیگران میشیم که یادمون میره خودمون هم گرفتاریم

مادرم حرف خوبی می زنه میگه تا بود همین بوده و تا هست همین هست

مردم هستند و مشکلات رنگارنگشون

حالا قصدم از این صغری کبری چیدن ها چیه؟

همه حرفم اینه

که حتی اگه پیامبر باشی تو ایمان

رستم باشی تو قدرت

دایه دلسوز تر از مادر باشی تو محبت

حاتم طایی باشی تو بخشش

باز هم نمیتوانی دنیا و مشکلات دنیا را حل کنی

چون تو خدا نیستی!!!

چند لحظه هم واسه خودت وقت بگذار

چون اولین چیزهایی که ازت بازخواست میشه

عمر و وقت و زندگی خودته

وَلاَ تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَلاَ تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَّحْسُورًا »

(و دستت را به گردنت زنجير مكن و بسيار [هم] گشاده‏دستى منما تا ملامت‏ شده و حسرت‏ زده بر جاى مانى )،

(پ .ن: سوء برداشت نشه منظورم ترک امر به معروف و … نیست ،منظورم تهذیب نفس  ورسیدگی به خانواده و زندگی شخصیه)

حجت الاسلام و المسلمین شیخ محسن غرویان:

خبرگزاری تسنیم:

هنگامی که رژیم شاه به امام خمینی (ره) به عنوان مرجع تقلید و عالمی با تقوا که برای طلاب شخص مهمی بود، توهین کرد خشم طلاب شعله‌ور شد و برای ادای احترام و انجام وظیفه در قبال مرجعیت شیعه به خیابان‌ها ریختند.

رحلت مشکوک حجت‌الاسلام سید مصطفی خمینی را می‌توان نقطه عطف و خون تازه‌ای در نهضت اسلامی مردم ایران دانست، به همین مناسبت مجالس یادبودی در سراسر کشور جهت بزرگداشت فرزند امام خمینی (ره) برگزار شد که این مراسم‌ها تبدیل به تظاهرات عظیمی علیه رژیم شاهنشاهی شد.

با توجه به شرایط موجود رژیم شاه تصمیم گرفت تا با توهین به ساحت امام خمینی (ره) چهره ایشان را به عنوان رهبر نهضت مخدوش کند از این روساواک تصمیم گرفت که با انتشار مقاله‌ای حجاب را مورد اهانت قرار دهد و قیام امام خمینی (ره) در 15 خرداد سال 42 را توطئه سرخ و سیاه معرفی کند.

انتشار این مقاله که با نام مستعار احمد رشیدی مطلق صورت گرفت و در روزنامه اطلاعات چاپ شد که انتشار آن سبب خشم و تظاهرات مردم همیشه در صحنه قم و طلاب و علما و تعطیلی درس مراجع تقلید گردید.

حماسه 19 دی برگ زرینی در کارنامه انقلابی مردم شهر کریمه (س) است

مراجع تقلید و علما به حمایت از امام خمینی (ره) پرداختند، در درگیری‌های صورت گرفته میان رژیم شاه و مردم و روحانیون حاضر در صحنه عده‌ای از مردم غیور و همیشه در صحنه شهر خون و قیام شهید و زخمی شدند که این حماسه مهر زرینی در کارنامه انقلابی مردم شهر کریمه (س) است که نشان دادند در مواقع حساس جان خود را فدای اسلام و مرجعیت و حوزه می‌کنند.

بر همین اساس خبرنگار تسنیم با حجت الاسلام و المسلمین شیخ محسن غرویان عضو هیئت علمی جامعه المصطفی که از اساتید حوزه و دانشگاه نیز است به گفت‌و‌گو نشسته است.

عضو هیئت علمی جامعه المصطفی با اشاره به علل شکل‌گیری واقعه 19 دی 56 بیان کرد: روزنامه اطلاعات مقاله‌ای با نام مستعار احمد رشیدی مطلق که از درباریان رژیم شاه بود تحت عنوان ارتجاع سفید و سرخ چاپ کرد که در آن به امام خمینی (ره) توهین شده بود که این مقاله منشا و عاملی جهت اعتراض مردم و روحانیت و مراجع علیه رژیم شاه شد.

غرویان با اشاره به حضور خویش در واقعه 19 دی قم عنوان کرد: من آن روز‌ها در حوزه علمیه رسالت قم که در کوچه ممتاز خیابان صفائیه قرار داشت درس می‌خواندم و حجره داشتم که شاهد تظاهرات مردم و طلاب تا چهارراه بیمارستان بودم که کماندوهای شاه به مردم و طلاب حاضر در تظاهرات تیراندازی کردند که عده‌ای از طلاب که از دوستان من بودند شهید شدند.

استاد حوزه علمیه با اشاره به عوامل تداوم تظاهرات ملت مبارز ایران علیه حکومت شاهنشاهی تصریح کرد: تظاهرات و درگیری‌های مردم با رژیم شاه در 19 دی سال 56 به اتمام نرسید بلکه تظاهرات 19 دی 56 قم جرقه‌ای شد تا در دیگر شهر‌ها مراسم یادبود شهدای حادثه قم را بگیرند و خود این سلسله مجالس یادبود سبب شود تا آتش این جرقه به سراسر کشور منتقل شود.

طلاب نقش اول واقعه 19 دی را ایفا کردند

وی با اشاره به جایگاه علما مرجعیت میان طلاب و ملت ایران اظهار داشت: واکنش‌های مردم انقلابی و مراجع و طلاب شهر قم به اقدام شاه نقطه آغازی جهت شکل‌گیری انقلاب اسلامی شد، طلاب به اساتید خود علاقه‌مند هستند و برای او احترام زیادی قائل هستند، هنگامی که رژیم شاه به امام خمینی (ره) به عنوان مرجع تقلید و عالمی با تقوا که برای طلاب شخص مهمی بود توهین کرد خشم طلاب شعله‌ور شد و برای ادای احترام و انجام وظیفه در قبال مرجعیت شیعه به خیابان‌ها ریختند و انزجار خود از رژیم شاهنشاهی را نشان دادند نقش اولیه واقعه 19 دی را طلاب و سپس مردم علاقه‌مند به مرجعیت انجام دادند.

عضو هیئت علمی جامعه المصطفی با تاکید بر جایگاه بالای شهر قم در جهان تشیع گفت: شهر مقدس قم پایگاه علم، دانش، فلسفه، حکمت و اصول است، اشعریون قمی‌های اولیه بودند که از شیعیان مخلص اهل بیت (ع) بودند، محدثین زیادی در گذشته در شهر قم بودند که تا زمان حاضر تداوم داشته و در حال حاضر که حوزه علمیه در میان شهرهای شیعه حرف اول را می‌زند.

غرویان خاطر نشان کرد: شهر مقدس قم در جهان تشیع جایگاه بالایی دارد، قم به دلیل اینکه آغاز گر انقلاب اسلامی و نهضت امام خمینی (ره) بود و به دلیل وجود حوزه علمیه و علما در جهان تشیع از جایگاه ویژه و با اهمیتی برخوردار است.

گزارش از سید احمد نجفی اردبیلی

باشگاه خبرنگاران/ گاهي پاي کسي مي ماني که نه آن را ديده اي و نه مي شناسي‌اش ..فقط حسش کرده اي، تجسمش کرده اي، پشت هاله اي از نوشته هاي مجازي که هر روز مي خواني و در جوابش کامنت مي گذاري “دوستت دارم دوست مجازي من….”

نمي دانم حس من به او يک طرفه است يا او هم مرا از پشت نوشته هاي مجازي ام حس مي کند اما هر چه هست مي خواهم بعد مدت ها بنويسم،چرا که بعد مدت ها هستم و نفس مي کشم، تو را، زندگي را و همه ي آنچه که ندارم.

اين حرف ها و درد دل هاي جواني است که فقط با پست ها و کامنت هاي اينستاگرام و تلگرام  و اينجور شبکه ها دلبسته کسي شده که نه مي شناسدش و نه هرگز او را ديده است.

مي گويند دنياي واقعي که به کام نمي گردد پس مجبور مي شويم به دنياي مجازي پناه ببريم، اما نمي دانند دوباره براي فرار از دنياي مجازي و غير قابل لمس بايد به دنياي واقعي برگردند و شکست و سرخوردگي هايش را آنجا تحمل کنند.

اين چرخه ي ديوانه کننده چه بخواهيم و چه نخواهيم در اين قرن بين جوان هاي ما در حال اتفاق افتادن است … اينکه دلي براي دلي در زمان و مکان و موقعيت درست بتپد، فقط يک احتمال و يا شانس است،

قانون احتمالات هم که در رياضيات به هر حال در ذات خودش به سمت صفر ميل مي کند، پس دلبستگي يک طرفه يک جور ايستادن بر روي نقطه صفر و محالات است که اين روزها ما در شبکه هاي اجتماعي شاهد آن هستيم که تبعات زيادي را به همراه دارد.

   دلبستگي هاي صفر و يکي  

ﻓﻀﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ، فضاي ﺣﻘﯿﻘﯽ ﻧﯿﺴﺖ! ﮔﺎﻫﯽ ﺯﯾﺎﺩ ﺩﺭﮔﯿﺮﺵ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ و اين درگيري زياد، ﺁﻏﺎﺯ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺫﻫﻦ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎﯼ ‘ﻣﺜﻼ’ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻭ ﺍﺯ ‘’ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ'’ ﺩﻭﺭ مي ﮑﻨﺪ! ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﺼﻮﺭﺍﺗﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻋﮑﺲ ﭼﻬﺎﺭﺿﻠﻌﯽ ﺑﻪ نام ﭼﻬﺮﮎ ﺧﻼﺻﻪ مي ﺸﻮﺩ و ﺗﻤﺎﻡ ﺫﻫﻨﯿﺘﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﺷﺨﺼﯿﺘﺸﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﺎﯾﭗ ﺷﺪه ﺍﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺻﻔﺤﻪ ﯼ ماﻧﯿﺘﻮﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻤﺎﻧﻤﺎﻥ ﺭﮊه مي روند.

ﻫﺪف و ﺣﺮﻑ ﺩﻟﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﯽ ﻧﻮﺷﺖ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ. ﺩﺭﺩ ﻭ ﺩﻟﻬﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﯿﻢ، ﻋﻘﺎﯾﺪﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ و در ذهن خود مي گوييم من با او هم فرکانسم، چون نوشته هايش را با تمام وجودم احساس مي کنم پس دلبسته اش مي شوم بدون اينکه خبر داشته باشد. لايک مي زنيم ﻭ ﻧﻈﺮ مي گيريم، ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺣﺴﺎﺏ ﺷﺪه ﻭ ﺧﻮﺏ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ که حتي ﮔﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮﺭ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯿﻤﺎﻧﺪ اما نمي داند هر چه پيش مي رود اين دلبستگي عميق و عميق تر مي شود تا جايي که به اصطلاح پايش مي مانيم و همه فرصت هايمان را از دست مي دهيم.

شايد ماه ها و شايد سالها بدون اينکه بدانيم چه عواقبي گريبانگيرمان مي شود.

   زندگي خيالي با کسي که نيست  

وقتي فردي مجازي وابسته و دلبسته مي شود تمام ذهن و روحش با او عجين مي شود که حتي اگر يک روز او پست نگذارد و لايک نزند دلتنگش مي شود که کجاست، چه کار مي کند، ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺗﺼاوير ﭼﻬﺎﺭﺿﻠﻌﯽ اش مي شود ﻭ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺪﺍنيد ﭼﻘﺪﺭ ﺭﺍﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺭﻭﻍ ! ﺗﻤﺎﻡ  لحظه هايش پر مي شود  از او  و ﺩﺭﮔﯿﺮ ﻣﺸﮑﻠﯽ مي شود ﮐﻪ ﺭﻫﺎ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺷﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺍﺑﺘﺪﺍﯾﯽ ﺁﺳﺎﻥ ﺑﻮﺩ اما ﺩﺭﺳﺖ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻨﺠﺮ ﺑﻪ دل ﻭ ﺭﺷﺘﻪ ﺍﻓﮑﺎﺭش ﺑﺰند و ابراهيمي شود که اسماعيل ها قرباني کند،

چرا که انسان را ﺩﻝ ﻣﺸﻐﻮﻟﯽ ﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭﺵ ﻣﯿﺴﺎﺯﺩ ﭘﺲ ﺧﻨﺠﺮ ﺯﺩﻥ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﯾﻌﻨﯽ ﻧﺎﺑﻮﺩﯼ ﺧﻮيشتن تا مدتي نامعلوم! در واقع فرد خيالي زندگي مي کند واگر به او نرسد دچار شکست عشقي و اسيب هاي بعد از آن مي شود.

   آشفتگي هاي روحي ثمره ي وابستگي هاي مجازي

   ﺩﺭ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺑﻼﺗﮑﻠﯿﻔﯽ ﻫﺎ، و نداشتن دسترسي و به علت ﻣﺴﯿﺮﯼ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺪﺍنيد مي توانيد تا آخر ﻃﯽ کنيد ﯾﺎﻧﻪ، ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ مي سوزيد ﻭ دلتان ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ مي شود و دچار عوارض روحي و رواني زيادي همچون سردرگمي ، آشفتگي ، اضطراب هاي ابدي  و آرامش هاي زودگذر و… مي شويد.    

سخن پاياني    

بياييد ياد بگيريم به اويي که آرامش ابدي ميدهد اعتماد کنيم؛ اعتمادي که مانع ما شود حادثه ها را تجربه کنيم

. اگر تنها پنجاه درصد اعتمادي که به اطرافيانمان داريم به دستور اويي که قدرت مطلق است داشته باشيم به دنبال آرامش در اينستاگرام و تلگرام و لاين و اين دست شبکه ها  نمي گرديم.

از خدا بخواهيم ياري مان کند تا نگاهمان در افق فضاي مجازي جز براي او نبيند و انگشتانمان جز براي خدا به اصطلاح افراد را لایک نکند.

 "طلال بن عبدالعزیز” شاهزاده سعودی طی مصاحبه با شبکه خبری “فاکس‌نیوز” در محل اقامت خود در آلمان از اختلافات موجود در داخل خاندان حاکم بر عربستان درباره حمله به یمن صحبت کرد و گفت: عربستان هم اکنون به این نتیجه رسیده که با تصمیمات اشتباه وارد یک جنگ فرسایسی علیه یمن شده و به‌زودی راه‌حلی را که پیش از جنگ آن را رد می‌کرده قبول خواهد کرد.

این شاهزاده سعودی گفت: ما به هم‌پیمانان خود اعلام کرده‌ایم که با تهدید و تحریک ایران قمار نخواهیم کرد چون تمایل نداریم که درب‌های آتش جهنم را به‌روی خود باز کنیم چون ایران یمن نیست و نیروهای ایرانی می‌توانند طی 24 ساعت زیرساخت‌ها و نیروی نظامی عربستان را نابود کنند.

طلال بن عبدالعزیز در ادامه این مصاحبه گفت: خلبانانی که به بمباران یمن می‌پردازند هزینه گزافی را بر بودجه عربستان تحمیل می‌کنند.

وی این خلبانان را مزدورانی توصیف کرد که برخی از آنها برای هر پرواز خود 7500 دلار تقاضا می‌کنند که اکثر آنها از پاکستان، هند، فرانسه، آمریکا و مصر هستند.

محمد بن سلمان جانشین ولی‌عهد عربستان و فرزند پادشاه این کشور نیز در مصاحبه با هفته‌نامه انگلیسی اکونومیست گفت: جنگ با ایران آغاز یک فاجعه بزرگ است و هیچ‌وقت اجازه رخ دادن آن را نمی‌دهیم.

وی در پاسخ به این سؤال “آیا جنگ مستقیم میان دو کشور ایران و عربستان ممکن است؟” گفت: این چیزی است که ما به هیچ وجه آن را پیش‌بینی نمی‌کنیم، و هرکس به‌دنبال آن است کسی است که عقل درستی ندارد، زیرا جنگ میان عربستان سعودی و ایران آغاز یک فاجعه بزرگ در منطقه است و شدیداً بر تمام نقاط جهان تأثیر خواهد گذاشت. قطعاً ما اجازه چنین چیزی را نخواهیم داد.

حجه الاسلام ابو ترابی نقل می کند که:

پارسينه/ در سفرهاي حج معمولا در مدينه خدمت ايشان مي رسيدم و شيخ عَمري معمولا هنگام خداحافظي از رطب هاي مرغوب باغ خودش مقداري براي رهبر معظم انقلاب آماده مي کرد و به عنوان هديه مرحمت مي کردند

.  حجت الاسلام سيدمحمدحسن ابوترابي با بيان خاطره اي از شيخ عَمري رهبر فقيد شيعيان عربستان گفت

: ايشان از علماي فاضل عربستان و به نوع رهبر شيعيان اين کشور محسوب مي شدند

. در سفرهاي حج معمولا در مدينه خدمت ايشان مي رسيدم و شيخ عَمري معمولا هنگام خداحافظي از رطب هاي مرغوب باغ خودش مقداري براي رهبر معظم انقلاب آماده مي کرد و به عنوان هديه مرحمت مي کردند.

 يک سال آقاي عَمري به زيارت مشهد مشرف شده و بعد از آن خدمت رهبري رفته بودند. چند وقت بعد و البته در همان سال، مدينه خدمت آقاي عمري بودم که ايشان با خنده گفتند آيت الله خامنه اي در آن ملاقات بابت خرماها از ايشان تشکر کرده اند

. بعد هم از بنده بابت رساندن خرماهاي امانتي تشکر کردند. خداوند ايشان را بيامرزد. اين عالم جليل القدر حقيقتا مورد علاقه و احترام علما و شخصيت ها و همچنين مردم حجاز بودند.