گناه کردم و دیدی..

به روی خود نیاوردم اما تو بخشیدی

دوباره گستاخ تر و جری تر

بیشتر و بی پرواتر تکرار کردم

دوباره دیدی و امیدت از منِ گستاخ نا امید نشد

با خود گفتم چون تو خدای بزرگی دارم گناهانم بی ارزش است

بزرگی گناه من هر چقدر باشد به پای کرامت تو  که نمی رسد

بهانه تراشیدم

توبه ی ظاهری کردم ولی لذت گناه زیر زبانم بود که توبه را هم شکستم

دوباره خود را به فراموشی زدم

و دوباره گناه

گناه

گناه

اما باز تو خدا بودی و خدایی کردی

آبرویم را نبردی

خدایا

کم من قبیح سترته

اما

در دیزی باز بود حیای گربه کجا رفته بود

به قول شاعر(حسن کردی):
توبه ام توبه نشد هر چه که همت کردم
من به ستاری تو سخت جسارت کردم
هر چه تو دوست شدی با من آلوده ولی
بی حیاتر شده با نفس رفاقت کردم

وقتی هجوم بی امان نگاه های هرزه به سویت پرتاب می شود بترس و از این ترست به خود ببال که دخترانگی یعنی این…

وقتی دست های شیطان صفت و کرکس های گرسنه ،خیال ربایش مرد زندگیت را دارند ،بخیل باش و با چنگ و دندان زندگیت را نگه دار که زنانگی یعنی این …

وقتی فرزندت را موج های ناجوانمرد بدی و رذالت در برگرفته ،خودت را به دریا بزن و فنا شو و فرزندت را نجات بده که مادرانگی یعنی این …

وقتی تازیانه های عمر و رگبار پیری و رخوت،والدینت را نشانه میگیرند ،کمر راست کن و کمرشان باش که دخترانگی یعنی این…

دختر بودن ،مادر بودن و کلا زن بودن موهبتی است که سهم هر کس نمی شود …

اگر میخواهی زندگی کنی ،دخترانگی کن که دختر،لبخند خدا به زندگی است…

و هنگامی که شمشیر تحجر و لجاجت و

تکـــفیر

فرق تو ، تو که تمام اسلامی

قسیم آتش و نجاتی

باب علم

  تمام حقی

علی عالی اعلا(علیه السلام) هستی

را شکافت

باید بشر می فهمید که چقدر تو با همه فرق داری

مولود کعبه ایی و شمشیر اسلام

شیرِ خدایی

و کمر ِپیامبر

میزان اسلامی و

ترازویِ عدالت

پس خوشا به حال کسی که تو را شناخت و مسلمان شد

و بدا به حال کسی که فرق تو را ندانست و کافر شد

رفيق عازم سفر

فقط سلام من ببر

فقط اين بار

نه به سمت خورشيد مشرق(امام رضا)

بلكه

به شش گوشه

به حسين(عليه السلام)

به كربلا

سلام مرا ببر

(از همه مسافران كربلا التماس دعا دارم)