می تراود مهتاب ….

می درخشد شب تاب….

خواب در چشم ترم مي شكند….

رفيق عازم سفر

فقط سلام من ببر

فقط اين بار

نه به سمت خورشيد مشرق(امام رضا)

بلكه

به شش گوشه

به حسين(عليه السلام)

به كربلا

سلام مرا ببر

(از همه مسافران كربلا التماس دعا دارم)

گاهی در میان هیاهوی کارها ، خواست های پر تکرار

شلوغی های روز مره

و حجم توقعات دیگران

گم میشوی

خودت را گم می کنی

آن هم نه از سر غرور

از سر احساس دین و مسئولیت

یادت می رود سری به آیینه وجودت بیندازی

یادت می رود قاب عکس های خاطرات دور و نزدیکت را غبار روبی کنی

یادت می رود وعده مهمی با کسی داری

و یادت می رود که مسافری

یادم باشد

کوله بار سفر را باید بست اما درب زندگی را باید باز گذاشت

دل نباید بست اما دل کندن و بی علاقگی هم روا نیست

خدایا … از تو مدد میخواهم که راه را گم نکنم

گاهی  باید هر چه تلخی و ناکامی است را دور ریخت

فراموش کرد

اصلا از نو ساخت

همت کرد و دوباره ایستاد

اما

 گاهی  هم بر عکس باید باید به یاد آورد

هر روز و هر لحظه

همه تلخی ها و سختی ها

همه مصائب و مشکلات را

آن هم وقتی که خطر تکرار اشتباهات گذشته  و یا آینده در میان باشد

 آنگاه باید ذره ذره کام خود را به یاد سختی ها و اشتباهات  ، تلخ کرد

تا مبادا تکرار بشود آنچه که قبلا گذشته

و یا آنچه که بعدها خواهد آمد

مثل چشاندن گرمای آتش  توسط حضرت علی به برادرش عقیل(وقتی درخواست سهمی از بیت المال کردند)

برای دوری از خطر بزرگ جهنم و آتش عظیم آن