«ثم من بعدی علی ولیکم، و امامکم بامرالله ربکم، ثم الامامة فی ذریتی من ولده الی یوم القیامة، یوم تلقون الله و رسوله»

همه شیعیان می­دانند که هیچ مسیری بدون وجود کسی که مسیرشناس باشد به درستی به انجام نمی­گردد، مسیر انسانیت نیز چنین است، از این رو رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم برای تداوم طی طریق بعد از خود امام را (که همان مسیرشناس است) در مناسبت های مختلف و مکان های متفاوت مانند غدیر خم با بیان اینکه اینجا آخرین جایگاهی است که در این اجتماع به پا ایستاده ایم، به ولایت علی علیه السلام و امامان بعد از ایشان اشاره می­کند و می­گوید:

«ثم من بعدی علی ولیکم، و امامکم بامرالله ربکم، ثم الامامة فی ذریتی من ولده الی یوم القیامة، یوم تلقون الله و رسوله»

پس از من علی علیه السلام سرپرست شما و امام شما به امر پروردگار شماست، و پس از علی علیه السلام امامت در فرزندان من که از علی علیه السلام تا روز قیامت برقرار خواهد بود، روزی که خدا و رسول او را ملاقات کنید.[1]

برگرفته از کتاب محمد، دشتی، جایگاه غدیر، قم: مؤسسه تحقیقاتی امیرالمؤمنین علیه السلام، 1377، ص 174.

خداشناسی و توحید اولین درس غدیر

«الْحَمْدُ لِلَّهِ الّذی عَلا فی تَوحُّدِهِ، وَ دَنَی فی تَفَرُّدِه…»

پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم سخن خود را همچون اغلب خطابه ها با حمد و ثنای الهی آغاز کرد و اشاره ای به مسائل توحید نمودند.«الْحَمْدُ لِلَّهِ الّذی عَلا فی تَوحُّدِهِ، وَ دَنَی فی تَفَرُّدِه…»

ستایش خدایی را سزاست که در یگانگی برتر و در تنهایی اش به آفریدگان نزدیک است…

توحید پایه اصلی دین است و در همه چیزش نقش اساسی دارد، توحید به معنای یکی بودن خداوند و بی مثل و مانند بودن است، دعوت انبیاء به سوی یک چیز بوده است،

در روز رستاخیز همه انسان ها در یک روز مبعوث می­شوند، کعبه و قبله همه مسلمانان یک نقطه است، قرآن تمام مسلمانان یکی است، خلاصه اینکه، توحید اصل اساسی است که در تمام اصول و فروع دین ما جریان دارد.

بدین جهت توحید تنها یک اصل از اصول دین نیست، بلکه در تمام اصول و فروع دین جریان دارد، توحید همچون نخ تسبیح است که تمام دانه های تسبیح را به هم متصل می­کند، به گونه ای که اگر توحید نباشد دین تحقق نمی­یابد همان گونه که اگر نخ نباشد تسبیح شکل نمی­گیرد. با توجه به این تفسیر از توحید و جایگاه والای آن هرچیز که منافات با توحید داشته باشد مردود است.[1]

برگرفته از کتاب

[1]- ناصر، مکارم شیرازی، آیات ولایت در قرآن، ص 256-252.

 حضرت زهرا فرمودند:

«پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در روز غدیر عقد ولایت را برای علی علیه السلام محکم کرد تا امید شما (منافقان) را بدین طریق از آن قطع کند».

«انسیتم قول رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم یوم غدیر خم من کنت مولاه فعلی مولاه»[1] آیا گفتار پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را در روز غدیر خم فراموش کردید که فرمود: «هرکس من مولای اویم، علی نیز مولای اوست».

«کأنّکم لم تعلموا ما قال یوم غدیر خم»؛ گویا شما ندانسته اید که در روز غدیر خم چه فرمود.[2]

«فما جعل الله لاحدٍ بعد غدیر خم من حجة و لا عذر»؛ خداوند بعد از غدیر خم هیچ دلیل و عذری برای کسی باقی نگذاشته است.[3]

برگرفته از کتاب های زیر:

[1]- عبدالحسین، امینی، الغدیر، ج 1، ترجمه محمد شفیعی شاهرودی، قم: مؤسسه میراث نبوت، 1430هـ.ق، ص 197.
[2]- محمدباقر، مجلسی، بحارالانوار، ج 28، ص 405.
[3]- مهدی، فانی، حسین، اسحاقی، غدیر تجلی گاه ولایت، قم: خادم الرضا علیه السلام، 1389، ص79

شهادت امام حسین به حقانیت غدیر

حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) در سال 58 یا 59 به حج مشرف شدند. در آن سال، که اواخر عمر معاویه بود، حضرتش در منی، در حج هفتصد تن از انصار و دویست تن از صحابه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم سخن گفت و از جمله فرمودند:

«شما را به خدا سوگند می­دهم، آیا می­دانید و شهادت می­دهید که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم حضرت علی علیه السلام را در روز غدیر خم به جانشینی منصوب نمود و مردم را به ولایت ایشان دعوت فرمود، و به مردم امر نمود که حاضران این پیغام را به غائبان برسانند، صحابه و انصار گفتند: آری، بارخدایا شهادت می­دهیم.[1]

برگرفته از کتاب

 مهدی، فانی، حسین، اسحاقی، غدیر تجلی گاه ولایت، قم: خادم الرضا علیه السلام، 1389،ص80